اخلاء طرف وقيام بالعمل

اتنقلت من المدرسه بعد محاولات مريره جدا فى النقل الحمد لله على انى اتنقلت من مدرستى للمدرسه الجديده

لانى كنت مرهقه نفسيا فعلا فى المدرسه القديمه

المهم بقى ان المدرسه القديمه رغم انى اعرف فيها ناس كويسه وبجد هيوحشنونى و بالرغم من انى من الناس العشريه اوى وبيصعب عليها حتى المبانى
الا انى استغربت من نفسى انها مش صعبت عليا ابدا وفعلا مكنش عندى رغبه ابدا انى ابكى على فرقها
بس انا بكيت مش علشنها
علشان الدموع الغير متوقعه اللى شوفتها فى عيون مونيكا وانا بقولها خبر النقل
ربنا يعلم انا بحب البنوته دى اد ايه... بس وجعت قلبى بدموعها على فراقى
عايزه اقولها بحبك اوى يا مونيكا وبجد مش عارفه
بحس انها نسخه منى فى كل شى الحاجات اللى بضحكنا نفسها واللى بتبكينا نفسها
ويبان علينا القوه واحنا دموعنا قريبه

انا مش هبعد عنها اوى ده انا اتنقلت المدرسه اللى جنبهم بس انا عارفه انى بغرق فى الشغل وبنسى نفسى
ويمكن اطول شويه عقبال ما اشوفها بس ده هيبقى صعب عليا اوى
انا مش اعرفها بقالى زمان ..من سنتين بس ويمكن معرفتنا اتوطدت اوى السنه اللى فاتت بس
بس فى ناس تقبلها تحس انك عرفها من زماااااااااااااااااان وكانك كنت صديقهم من اول ما عرفت الصداقه
تمروا بنفس الظروف والذكريات والاحداث وانتم مش تعرفوا بعض
ولما تتقبلوا وتحكوا عن اللى فات والذكريات تتفجؤ من التشابه اللى بيجمع مجرى الحياه بينكم
وهو ده اللى بحسه مع مونيكا
اكتر حاجه بتجمع بينى وبين مونيكا ان خلقنا قليل مش بنحب الرغى الكتير ولا الزن
وكله كوم والزن ده كوم تانى
وكمان الشعور بدرجة الحراره عندى انا وهى عالى اوى احنا اول ناس نحس بالبرد والحر

و مونيكا عليها ندب يا سلام يفطس من الضحك

صديقتى الغاليه امينة مكتبه... ومع ذلك اكتشفت ان صخرة الدويقه وقعت بعديها باسبوع لما بحكيلها ان حسام خطيبى كتب عنها
وشكل المفاجئه عليا وانا بحكيلها كان اكثر اضحكا من اى شئ تانى

وعسل اوى وهى بتسئل بشكل متناهى فى البساطه عن الازمه الماليه العالميه
وده مش علشان الاهتمام المبالغ بالاقتصاد القومى ولا حاجه
بس لان الصور بتاعت سقوط البورصه فى الجرنال اللى مجبره هى انها تختمه كل يوم علشان مكتبة المدرسه لفت نظرها
والاظرف بقى شكلى وانا بستعرض معلوماتى عن الموضوع وازاى انى ببسطلها الشرح علشان يوصلها
رغم انى اصلا انا فاهمه الازمه بالعافيه لكن كنت بحب اوى انها بتدينى وضعى

ويا سلام بقى لما تعرف خبر قديما اصلا وتبقى محوشاه علشان تقوله ليا اول ما اشوفها كانها اكتشفت اكتشاف عظيم

حاجات كتير ممكن اقولها يمكن مش مترابطه ويمكن غريبه بس فى النهايه الافكار جويا اصلا مش مترتبه وانا بكتب على الكى بورد على طول دون تفكير

ببساطه عايزه اقولك يا مونيكا وانا متاكده انك عمرك ما هتقرى اللى بقوله ده(لانها مش بتدخل على النت ابدا)
انك صديقتى الحبيبه جدا جدا وانى بحبك بكل ما تحمله الكلمه من بساطه وعمق

غرفة الاخصائيات فى المدرسه

غرفة الاخصائيات فى المدرسه التى اعمل بها هى بالاحرى غرفة المدرسات

واصر على توضيح الاات

لان بصراحه نون النسوه غالبه فى المرسه بشكل ملحوظ

المهم

الغرفه دى هى تقريبا مجمع نسائى كبير

يمكن ان تسمع بداخله كل ما قد يخطر او لا يخطر على بالك

ابتدائا من الاكل والمطابخ والجواز والازواج

انتهاء بالسوق والغلاء والا سعار

ولعن ابو ام الحكومه بفم مليان وصدر مطمئن

امبارح مثلا كانت الحدودته على الغلاء فى الاسعار وسندتشين الفول اللى بقى عم عبدو مش راضى يتنازل عن جنيه وربع فى تمنهم

وان الناس خلاص مش لاقيه تاكل والناس يا دوب عايشه

وكل المدرسات يتسائلن بحماسه شديده

الناس ساكته ليه؟

وامتى هتتغير؟

والجيل اللىطالع ده ازاى هتكون حياته؟

وسعات توصل بقى لمرحلة جلد الزات لما حد فيهن يقول الناس تستاهل مدام ساكته

وكان اللى بتتكلم دى مش من ضمن الناس

من شددةالحماسه اللى كانت فى الاوضه امبارح

افصحت ميس عن سر كبير كان بداخلها

انها تحلم بانها تمشى فى مظاهره

وكانت تقولها وهى متريبه ان كان فئل سيئ عليها

فتدافعت المدرسات يقولن يا ريت

لكن لا يخدعنى هذا

فلم يكن يقلن ذلك على اساس انهم يرغبن فعلا فى السير فى مظاهر للتعبير عن رفضهم لما يحدث

وانما فى الحقيقه

يار يت دى طلعت علشان هما نفسهم يحلموا نفس الحلم بس

يمكن يفشوا غليلهم شويه فى الحلم

و داعبت الميس صاحبت الحلم بقولى

بليز يا ميس بلاش الاحلام المناوئه للحكومه دى

الواحد مش عارف ايه النظام

فنفجرت الغرفه كلها بالضحك

فصدق من قال

هم يضحك وهم يبكى

المشروع والممنوع

فى يوم كنت اساعد مونيكا وامانى فى ترتيب مكتبة المدرسه

التى اعمل بها و هما امينتا المكتبه

وتربطنى علاقه انسانيه بهم لطيفه فى فى مجال الذى ما بين الزماله والصداقه

هم تقريبا فى مثل سنى لذلك دئما ما اجلس معهم اناكف فى مونيكا التى دئما متحسسه من درجات الحراره سواء كانت مرتفعه او منخفضه

ورغبتها الدائما فى البحث عن الراحه والنوم

والانى اكاد اكون مثلها فيما سبق احب دئما الحديث معها فى وسائل الراحه التى يمكن الحصول عليها

اما امانى ذات الابتسامه المشرقه دئما التى تسعى ان يكون كل من حولها مرضى ومبتسم مثلها

فهى صاحبة الابتسامه المعديه فى اعتقادى

المهم بقى انهم رغم تخرجهم من قسم مكتبات ومعلومات اداب عين شمس

الا انهم يتمتعان برغبه محدوده فى الاطلاع والقراءه

تجعلنى استشيط غضبا من تراخيمهما فى قراءة المكتبه التى هى من اختصاصهم

ولانى اعشق حتى معرفة الكتب اتطوع فى مساعدتهم اثناء فرز ما تحتويه المكتبه

وكان الزهول يعلوا وجهى دئما ان هناك كتب قيمه توجد فى مكتبه ابتدائى

فهى تتعدى حتى طموح ان يقرائها المدرسين وليس التلاميذ(وما ادراك ما نوعيت الاثنين)ا

ومن ضمنما لفت نظرى كتاب لمحبوبى فى الشعر الخال الابنودى

وكان اسم الكتاب المشروع والممنوع

وهو الطبعه الثانيه منه عام1985

وكل القصائد التى به فى الفتره ما بين سبتمبر77الى فبراير82كل قصيده ترتبط بشهر معين فى هذه الفتره

التسق الكتاب بيدى وكنت ارغب بشده بان اخذ وقتى الكافى فى قرائته فسئلتهم على استحياء

هل يمكننى استعارته؟ وفوجئت انه يمكن ..وان الفتره المتاحه رائعه

فسئلت لما لم تقولا لى من قبل ذلك

والاجابه جائت تغيظ كالعاده انتى مش سئلتى قبل كده

:(

المهم اخذت الكتاب

ونهمته نهم وقرائته بشغف شديد

لما تحتويه كل قصيده على طاقه وثوره وغضب

تصلح للتعبير عما نبر به الان

واستوقفتنى قصيده نوفمبر 77 وهى القصيده التى تكبرنى باكثر من 8 سنوات الا انها ولدت فى نفس الشهر الذى ودلت فيه

القصيده التى عمرها يتجاوز 31 سنه ما تزال تناسب ما يحدث الان

هل الى هذا الحد الظروف ثابته فى مصرنا من 31سنه الى الان

ام انها من سئ الى اسوء

فاذن الغضب فى جميع الاحوال يناسب جميع الاحوال خلال هذه الفتره

واذا كان الوضع السئ ثابت او ينحدر الى الاسوء

لما الغضب ثابت ايضا

دون تغير ودون سعى للتغير

فالجميع غاضب دون حراك

غاضب فى صمت

يمصمص شفاه من الغضب والمراره لكن دون اى شئ...ا

على رائ احمد السقى فى فيلم حرب ايطاليا لخالد صالح وهو بيسرقه

اتعصب بس براحه

اتنرفز بس بهدوء

ما علينا

ها هى قصيدة الابنودى ذات العمر الذى ناهز 31 سنه ولا تزال شابه تواكب عصرها

من بوابات العالم الثالث

من بوابات العالم التلت بتخرج مصر

تخرج كما خرجت مثيلاتها

بتلم تركتها...وترمى فكرتها...وتطفى ثورتها

وتقطع الاوراق وبتواريخها بتجاربها بحكمتها

تقطع الاوراق برمتها وتقيد فى السنوات كلتها

تتدفى فى نورها وولعتها

ويميل نخيل ..ويئن نهر النيل

وتنهر الكنال ميتها وميتها

وتدارى عورتها

ويئن عمى "ابو العيون"ا

يئن حيران العيون

موحش فراغ قلبه... وسكناه الظنون

وف ظلمة اليل البهيم

ساعات بيطلع ع الكنال يهيم

ويقول لنفسه والبشر سكون:ا

(لا..يا ابراهيم يابو العيون
ولا دانات ولا نيران ولا حريق
ولا اتفتح فى قلونا طريق لسينا

ولا غزه ولا العريش

ولا يحزنون

ولا الشظايا فرتكت "احمد ابو الدقون")ا

**

اللى سمع فى الحرب ضحكة ابو العيون

يحس أناته على الشطآن

والارض قايمه تخون

**

(اربع حروب هنا عشتها ..وعاشرتها

وحافضها طلقه طلقه وخندق خندق

قتيل ورا قتيل

طفف الشباب اللى اتقطف

واللى اتكسر واللى اندفن واللى اتخطف

طابور طويل طويل طويل

اطول من الافكار ..وبدن النيل

شبان فى عمر النور

اللى محمد..واللى عادل..واللى عبد النور

ولا د يجيبوا الشمس منوكر الاجل

حمام وما بطل زجل

فى طول ما حام البين علينا اوحجل)ا

**

ايه يا ابراهيم

استهدى بالله ان كيدها عظيم

اتغير الكزن القديم وانت كبرت

وما عادش حيل

وانت حبة فجل كام عود تيل

وتترمى تحت النخيل

ودى اسرائيل

**

ايه اسرائيل...؟-

ما حنا حاربنا اسرائيل

من يوم ما عشت وانا بحارب اسرائيل

مش ارضنا دى يا ابراهيم..؟

يبقى ما حانحاربش ليه؟

عدوى زعبوبة خريف

شيل الرمال فى الطريق ...كيف

ينفخ

يهردم المدن

ويمد ايده يمحى ريف

مش انت شفته يابراهيم...؟

مش كان لئيم؟

هل -فى يوم-باين عليه حيستقيم؟؟

**

مش ده اللى عجن الارض دم

وسكت الغيط والنبات..؟

هججنا فى البلدان عرايا حفايا

نروى بذور الدم بالدمعات

والوقتى يابوعيون قلبوا الآيه

عاوزيننى افهم كان غبى اللى مات

ان كان غبى

ابقى انا الغبى

دى حربنا فى شرف حروب النبى

واسرائيل

ما ناقصش غير تندار تهف النيل

لكن.. تمهل يابراهيم

مش ربما قولهم سليم..؟

ابدا يا بوى

هوه احنا كنا بدينا بالعدوان ؟

ع الارض ولا بدينا بالحروب؟

هوه الكنال عايش كده

يوم يبقى متعمر و يوم مخروب

المان وايشى انجليز

وما يلاقوش غيرنا يحاربوا ف سماه

ضاقت عليم السماه

............................

اعتذر عن انى اكتب البقيه فى طويله طويله

رحلة الهروب ..لألأ مش كده..رحلة العوده اليوميه

طبعا انا لاادعى انى لم اسمع عن اللى بينطوا السور بتاع المدارس
لكن لكونى بنت مش شوفتها بعينى بشكل مباشر
مع انى بسمع دلوقتى ان مدارس البنات كمان بقى فيها طالبات بتنط من فوق السور
لكن ما علينا
:)

الجديد بقى فى حدوتة النط دى

انى وانا فى المدرسه اللى بشتغل فيها

شوفت عيال بتنط السور بس المره دى مش من جوه لبره

لأ فى تطور بقى
من بره لجوه

بصراحه اول وهله حسيت ان العيال فقدوا الاتجهات مثلا ولا حاجه
واللى ذاد من دهشتى ان الزاى اللى لبسينه العيال مش بتاع المدرسه بتعتنا
قولت فبالى معقول العيال دى منحبهم فى المدرسه بينطوا على المدارس التانيه!!!!!
من كتر الفضول اللى سيطر عليا سئلت واحد فيهم وهو قاعد على السور مستنى دوره فى النط من عليه
انا: انت يا ابنى ريحين فين؟
الواد:رجعين المدرسه
انا:مدرسة ايه يا بابا؟
الواد: مدرسة محمد نجيب يا ابله
قولى فى سرى يا نهارد دى المدرسه اللى بعد اللى جنبينا
قولتله: بس دى المدرسه اللى بعد اللى جبينا يا ابنى؟
الواد:اه يا ابله ما احنا بنط على سوركم وبعدين بنعدى حوش المدرسه الجنبيكم وبعد بنط السور اللى بين المدرسها بتحتنا والمدره اللى جنبيكم
قولت فى سرى ينهار ابوك نط؟
قولت: وليه الغلبه دى يا بابا ما تنط من الشارع على مدرستك على طول؟
الواد:مش ينفع لان الاداره قاعده على الباب
وخلص الحوار لان الواد كان عليه الدور فى رحلة العوده القائمه على نط الحواجز اقصد الاسوار
والصراحه انا مش بقى عندى حاجه اسئلها للواد

كان ممكن ابلغ على العيال دى

بس هما على الاقل رجعين المدرسه

كويس انهم رجعم

فيما بعد عرفت ان ده تقليد متبع بين الطلبه

بينظموا يومهم الدراسى على مزاجهم

وبشكل صحى

بمعنى انهم بياخدوا الحصه الاولى والتانيه فى مركز الشباب اللى ورا المدرستى

وبعدين الحصه التالته نط حواجز او اسوار

فى خط سير رحلة العوده الى مدرستهم

خير والله

بحب انا اللى يعرف يسلك نفسه

وبغض النظر عن قدرتهم الفائقه فى التسلق والياقه البدنيه اللى لو استغلنها

هنغلب فرق المتسلقون اللى فى فرنسا

وبغض النظر عن موهبتهم فى القدره على التصرف وحل المشكلات

وبغض النظر عن جرئتهم وانهم يتسلقوا اسوار ثلاث مدارس علشان يوصلوا لمدرستهم

بعد اليوم الرياضى اللى عملوه

ولو غضيت النظر عن كل ده مش هغض النظر عن ان ملعب المدرسه بتاعهم كبير لكن ديما فاضى ليه؟

علشان المدرسين بيكسلوا ينزلوا العيال حصة الالعاب وده بسبب اما

ان مش فى مدرس العاب اصلا او اما ان مدرس الالعاب مش فاضى وبيعمل شغل تانى؟

والمدير مش عايز زحمه فى المدرسه يمكن؟

اهو هو ده اللى كان واللى خلانى بجد احس انى محتاجه اكتبه!!!؟؟؟

تجليات اخصائيه نفسيه فى مدرسه حكوميه:المدرسون يدقون اول مسمار فى نعش مستقبل التلاميذ

العنوان كبير وفظيع لكن اللى انا ناويه احيكيلكم عليه النهارده فظيع بقدر العنوان

بشكل مبدئى انا اول مره اراقب فى امتحنات

وما حدث فى هذه المرقبه هالنى وصدمنى

فقد كنت اعلم انى ساواجه غش وحاجات من هذا القبيل

لكن اللى خلانى استفذ للكتابه ان المدرسون هما اللى بيدخلوا يغششوا العيال

ولما حولت منع هذه المهزله وجهة بكم هائل من الاعتراض والنقد

تصل الى حد التطاول عليا

يستفذ فى الموضوع فعلا هو مبداء المدرس من الغش

وهناك ثلاث انواع من هذا المبدء

اولا: ان المدرس لازم يغشش التلميذ علشان الفلوس اللى اهل التلميذ دفعتها للمدرس علشان يعلمه

لكن المدرس بيستسهل انه يعلمه طول السنه ويعمل بالفلوس اللى بتدهالوه الاهالىفيقوم يغششه فى الامتحان وينجحه اى كلام اسهل

ثانيا: وهذا المبدء قاله ليا مدرس بكل بساطه فقال لى (انتى تعبه نفسك ليه ؟ بصى يا بنتى اتعليم لو

انصلح حاله لازم الدوله ينصلح حالها وبما ان الحكومه مش عايزه الدوله ينصلح حالها فهى ساكته

على التعليم المتخلف ده)كده بكل بساطه

لكن تعالوا نحلل الموضوع بجد هنلاقى ان الراجل عنده حق

التعليم السليم هو العمود الفقرى لاى دوله تحترم نفسها وتسعى الى التقدم

والسؤال هنا هل فعلا البلد محترمه نفسها وراغبه فى التقدم؟

ثالثا: ان الاداره التعليميه اللى تابعه ليها المدرسه بترجع النتيجه بتاعت المدرسه للمدرسه لو كانت نسبة النجاح غير اللى الاداره عايزها وهى نسبة90%

فطبعا المدرسين بدل ما يوجعوا قلبهم فى التصحيح وترجع الاداره تقولهم ارفعوا نتايج العيال وفى هذه الحاله سيضطرون لمراجعة اوراق الامتحنات تانى

فبيغششوا العيال من الاول علشان يضمنوا نتيجة المدرسه وزاى ما قالى المدير (يا بنتى ماشى الحال علشان العيال دى مش تقرفنا فى الملاحق)

شوفتم بقى ان الثلاث انواع هما اصلا نوع من تريح الدماغ

وان كنت اشيل لوم النوع الثالث من على كاهل المدرس لان الاداره هنا هى اللى مذنبه

مال المدرس العيال نسبة نجاحهم عاليه ولا لا؟

احمله ليه حاجه زاى كده؟

لكن تعرفوا ان النوع الثالث ده ليه ميزه:انه لو مش موجود فالمدرس هيغشش العيال اللى بتدفع بس.فمع وجود هذا السبب اقصد موضوع الادار فالمدرس بيدخل يغشش اللجنه كلها.

كل المدرسين اللى ناقشتهم فى هذا الموضوع كان لا يعنيهم اطلاقا ان هذا التلميذ الذى عتاد على الغش والفساد سيستمر فيه الى النهايه

وهنا تدخل الدوله فى دايره مفرغه من الفساد

علشان كده اخترت العنوان ده

لانى فعلا من اللى بشوفه ان المدرس ليه تاثير كبير على شخصية التلميذ وخصوصا فى مرحلة ابتدائى

فلما التلميذ يشوف الغش والفساد ده اتوقع منه ايه انا لما يكبر

غير انه يكون مرتشى وغشاش وكل الامراض الاجتماعيه اللى منتشره اصلا فى المجتمع يعنى المجتمع مش ناقص

وانا امره دى بهدف من كتابة الموضوع ده انى اشوف افكاركم فى حل هذه الازمه

حتى لو بنا وبين بعض نسمع بعض ونتشارك

فمن هنا ادعوا الجميع الى الناقشه

وفى النهايه لكم تحياتى

تجليات اخصائيه نفسيه فى مدرسه حكوميه2

تجليات اخصائيه نفسيه فى مدرسه حكوميه:ثقافة العنب(2)

بعد ما يشبه الطبور الذى يقام كل يوم فى الصباح وهو عباره عن فوضه ايضا لكن الاختلاف هنا ان فوضى كل فصل يفصلها

.............عن فوضى الفصل الذى يليها شئ من الفراغ

المهم بعد ما يشبه الطبور هذا سادت المدرسه شئ من الهدوء الذى رأيته غريبا على هذه المدرسه التى لا تعرف معنى النظام او الهدوء

.المهم طبعا تسائلت عن هذه الحاله الغير معتاده فقالوا لى ان هناك زياره من الاداره تمنيت

لحظه ان تدوم هذه الزياره الى الابد ولكن هيهات لهذه الامنيه ان تتحقق

فبعد فتره عادة ريمه الى عادتها القديمه

واثناء مرورى بين الفصول لآتفقدها تناها الى مسامعى صوت انثوى

-لا عفوا لا يصح ان اصف هذا الصوت بهذه الصفه-هو صوت تخين وفى بحه غريبه ،

بعد تفسير ما يصدر عن هذا الصوت فوجته يغنى المقطع الاول من اغنية مطرب المدرسه الاول السيد سعد الصغير ،

كان المقطع الاول من اغنيه هتجوز "يلا يلا يلا"

وبعدين قلب بقى يقول "العنب العنب العنب"

فنتبهت جيدا وتتبعت المصدر فوجت مدرسه شكلها زاى صوتها بظبط

ويوحى انها عضوه فعاله فى فرقة طاربئها اقرب من ان تكون مدرسه ،

كانت تدندن بهذه الكلمات وهو تفتتح الكتابه على السبوره قبل ان تشرح الدرس

وساطلق العنان لأذهانكم للتخيل ما هو اسلوبها فى الشرح ومعها هذه العصايه

التى فى الغالب كانت عصاية غليه قبل انت تجيب الفول اوتو ماتيك على طريقتها

سرت بعيدا عنها حتى اتفقد الباقى وكى لا تلاحظ انبهارى بها فألقى منها ما لا احبه

فى طريقى وجدت مجموعه من المدرسين ومتجمعين ويتحدثون

وآه ثم آه ثم آه من حديثهم الذى تخطلت به الفاظ لا تصلح ابدا ان تصدر من مدرس تربوى

واغلب الظن انه لا يعلم هذه الصفه" تربوى"

-ففى احدى احاديثى القليله مع احد المدرسين كان يحكي لى عن مشكله لتلميذ

وكان يتفاخر امامى انه حلها دون الرجوع الى احد ،

فمدحته قائله ونعم المدرسين وهذا متوقعمن رجل تربوى مثلك،

وعند نطقى بهذه الكلمه ارتفع حاجباه على نحو غير متوقع كانه اول مره يعرف ان هذه الصفه يجوز ان تطلق عليه

ما علينا خلينا فى المدرسات الاناث

لا حول ولا قوة الا بالله لا تتعدى احاديثهم عن النميمه على بعضهم البعضوكأن هذا عادى جدا

ذلك بالاضافه عن اخبار بيوتهم الدقيقه واذا غيروا فيكون الحديث عن فلانه اللى اخدت درس من فصل علانه،

وعلانه اللى وكلها ولعه فى الدروس ،

ولا يخلوا هذا النق المباشر بعض الحسبنه على بعض

*ما احكيه لكم هذا هو العادى بتاعهم ولا جديد طبعا تحت الشمس فى الفوضى الخلاقه والاحداث تتوالى
انتظرا الجزء التالى مع الظواهر الطلابيه المبهره

تجليات اخصائيه نفسيه فى مدرسه حكوميه:الفوضى الخلاقه 1

1تجليات اخصائيه نفسيه فى مدرسه حكوميه:الفوضى الخلاقه

هذه مجرد سطور خطرت على بالى بعد ان بدائت عمل فى المدرسه الحكوميه التى عملت بها

ولانى لم تكن عندى هذه الخلفيه الثقافيه عما يحدث فيه

لان ببساطه كنت فى مدارس خاصه

حالى كحال اغلب ابناء الطبقه المتوسطه

فهالنى ما رايته وقولت فى عقل بالى انقله ليكوا يمكن تكون انتوا كمان شوفته اللى انا شوفته

*************

اول يوم فى عملى كأخصائيه نفسيه كان غريب الطبع والشئن

فناء المدرسه يعج بالتلاميذ الصغار وأثار هذا استعجابى

وظللت اتسائل لماذا المدرسين يسكتون على هذا ولماذا هذه الحاله من الامبلاه

ولكنى انقذة نفسى من هذا الفيض من التسؤلات حتى استكمل اوراق عملى فى المدرسه

وبعد ذلك تعرف على ساره اخصائية صحافه وهى حديثة التخرج مثلى وطلبت منها ان تاخذنى كى اتعرف على المدرسه

وفى طريقنا سئلتها عن ما اثار استعجابى من كم التلاميذ الموجودين فى الفناء

فقالت لى جمله ظلت تتردد فى رأسى حتى لحظة كتابتى لكم قالت لى

{هذه هى الفوضى الخلاقه}

كم اثارت ذهنى هذه الجمله لحد اننى ظللت ارددها على لسانى طوال اليوم

ورغم انها جمله صغيره الا انها جعلتنى غارقه فى فيض من التساؤلات لا ينقطع

ما هى هذه الفوضى التى تكون خلاقه

اى فوضى هذه التى يستفيد منها تلميذ من المفترض ان المرحله التى يمر بها الان هى اساس لكل قيمه ومبداء سوف يستمر معه دئما

اى مبدء هذا الذى يرسخوه فى الطفل

{لفوضى الخلاقه}

ولم يمر هذا اليوم الى حد الفوضى الاخلاقه فقط

لكنه استمر الى ان عرفة ان الفسحه ليست للجميع بل انها للصف الاول فقط

وذلك لان الذى بنى المدرسه بنى عدد فصول يتسع لعدد من التلاميذ لايمكن اجتماعهم فى الفسحه واحده

لذلك قام مدير المدرسه بعمل خلاق فعلا وهو ان تكون الفسحه للصف الاول فقط

الذى ينزل للفناء اما الباقى الصفوف فعلى التلميذ ان يظل فى الفصل الا انه مسمح له التحرك داخل الفصل

بحيث يكون ناتج هذا التحرك غالبا ما يكون اشتبكات عنيفه بين التلاميذ

الذين عندهم من العدوانيه ما يكفى للقضاء على اسرائيل فىى طرفة عين

لا اقصد هنا ان العدوان هو الذى سيجعلنا نسترجع الارض المسلوبه )

ولكن الحرب بشكل او باخر تحتاج الى شئ من العدوانيه لكى نحارب

لكن هذا ليس موضوعنا هنا)

المهم نرجع للفوضى الخلاقه ولا اقولك بلاش خلينى احكيلك على معاملة الاساتذه مع التلاميذ

ولكنى سافعل المره القادمه