صورة المصرين لدى العرب ......الصيت ولا الغنى

هو انا حكيت قبل كده على انى اد ايه بحب كتبى وكشاكيلى

مش فاكره

بس على العموم انا بعشق الكتب والكشاكيل

لدرجة انى يمكن محتفضه بكتب يرجع تاريخا الى ايام ما كنت فى ابتدائى

من كام يوم كده كان مودى مش اد كده

فقولت ارجع ادور فى دفاترى القديمه

اللى غالبا بلاقى فيها نفسى

لان غالبا لما كنت بذاكر كنت بدون اى فكره او كلمه جات على بالى فى اللحظه اللى بتيجى فيها

علشان لما ارجع ليها تانى اعشها تانى

المهم

فتحت كشكولى الكبير اللى كنت بلخص فى المواد بتاعتى فى سنه رابعه كليه

كان فى ماده انا درستها عن صورة الذات والاخر فى الصراع العربىالاسرائيلى

الماده دى بلا فخر جبت فيها امتياز على غير عادتى يعنى

ورغم انى درستها قبل كده كويس الا انى لما قرتها المره دى لفت نظرى حاجه غريبه جدا

من ضمن الحاجات اللى بتناقشها الدراسه دى

صورة المصرين لدى الفلسطنين واليمنين والتونسين ولدى المصرين نفسهم

الاول هقولكم المصرين قالوا ايه على نفسهم هى الصفات التاليه

"الطيبه ، الكرم ، الاخلاص ، المرح ، خفة الدم ، والتدين ، حب بعضهم البعض ، الوطنيه ، البساطه ، الذكاء ، الاصاله"

صورة المصرين بقى لدى الفلسطنين

" الطيبه ، خفة الدم ، الكرم ، حب السلام ، البساطه ، العاطفيه ، حب الفن ، مساعدة الاخرين ، حب المعرفه ، متعلمون"

(مساعدة اخرين مين يجوا يشوفوا اللى معتصمين فى شارع القصر عينى من تلات تيام)

صورة المصرين لدى التونسين

"خفة الدم ، الكرم ، حسن العشره ، اجتماعيون ، الوطنيه ، تشجيع القوميه العربيه ، اصحاب حضاره ، التسامح ، المجامله ، الغرور"

(تشجيع القوميه العربيه مين؟ اكيد الدراسه دى يا اما قديمه يا اما اللى اتسئلوا فى الدراسه كان اخر حاجه شفوها فلم ناصر 56)

صورة لدى اليمنين

"الطيبه ، المرح ، السذاجه ، المجامله ، الذكاء ، القبليه ، حب المعرفه ، التعصب ، اللامبالاه ، عدم الاهتمام بالوقت"

( صقم والله فى اللا مبالاه وعم احترام الوقت)

المهم لو جمعنا كل اللى قالوه العرب عننا هنلاقى انهم اجتمع على كذا صفه منها حب العلم والتعلم والنواحى المعرفيه وكده

المصيبه بقى ان المصرين نفسهم مش شافوا كده ولا زكروها على الاطلاق

وكل الصفات اللى قالوها عن نفسهم كانت اجتماعيه

على العموم الصيت ولا الغنى

(مهو مثل مصرى برضوا)

......امرأة...فى عنق الزجاجه

مللت الكلام المعاد عن الحب
....فلنخترع يا حبيبى كلاما جديدا
...كرهت الاهامة فى مدن الملح
...فلنكتشف ،يا حبيبى ، مكانا بعيدا
أريد الذهاب الى زعتر الاوديه
...أريد التحرر من كل شئ
ومن اى شئ
....اريد الذهاب الى آخر الأغنيه
.........
أنا لا أزال معلقة يا حبيبى
بعنق الزجاجه
فشعرى.. ونثرى..وومضات فكرى
تمر جميعا...بعنق الزجاجه
....فكيف احبك فى ظل هذا الحصار الطويل
فسيف يحدد وقت خروجى
وسيف يحدد وقت دخولى
تمر الفصول على
ولا أتذكر اسماء كل الفصول
فلا شهر نيسان يطرق بابى
ولا غيم ايلول يروى حقولى
.............
....كرهت حوار المريا
كرهت الجلوس نهارا وليلا ببيت اللعب
أريد استعادة حق الصراخ
وحق التحدى
وحق الغضب
أريد مكانا على الارض
تنبت فيه القصائد مثل دوالى العنب
تخشب قلبى، واصبحت امرأه من الخشب
تيبس عقلى،ولا أتصور عقلى حطب
أريد هواء نظيفا
وفكرا نظيفا
.....وحرية الريح بين حقول القصب
..صبرت كثيرا
ويا ليتنى كنت املك صبر النخيل
ألوف البشاعات تصدم عينى
ومازلت احلم فى كل شئ جميل
أريد التحرر من كل شئ..ومن اى شئ
...فحدد زمان الرحيل، و وقت الرحيل
وخذنى على ساعديك القويين...خذنى
....الى زمن الشعر .. والمستحيل
................
كرهت استدارة وجهى... ولون عينى
كرهت قناعة كل الجوارى
كرهت طعام السجون
كرهت القبيله...حين تكون القبيله ضد الأنوثه
...والياسمين
.....كرهت ذكور القبيله حين يقولون احلى الكلام
...لكى ياكلونى
...كرهت الخرافات تنهش لحمى
..كرهت الحليب الذى أرضعونى
...خرجت على سلطت الميتين
..وخالفت كل الوصايا التى علمنى
..وقفت بوجه العواصف وحدى
ولم اتخذ من صديق على الارض
الا جنونى
************************
شعر الشاعره الكويتيه د/سعاد الصباح**


عن جد اشعر به كثيرا

NEVE GONE

The things we did, the things we said

Keep coming back to me and make me smile again

You showed me how to face the truth

Everything that's good in me I owe to you
Though the distance that's between us

Now may seem to be too far

It will never separate us

Deep inside I know you are
Never gone, never far

In my heart is where you are

Always close, everydayEvery step along the way

Even though for now we've got to say goodbye

I know you will be forever in my life

Never gone
I walk alone these empty streets

There is not a second you're not here with me

The love you gave, the grace you've shown

Will always give me strength and be my cornerstone
Somehow you found a way

To see the best

I have in meAs long as time goes on

I swear to you that you will be

Never gone from meIf there's one thing

I believe (I believe)

I will see you somewhere down the road again

Never gone, never far

In my heart is where you are

Always close, everyday

Every step along the way
Never gone, never far

In my heart is where you are

ان النقص فى الوجود عين كماله...ولو استقام القوس ما رما

ان النقص فى الوجود عين كماله...ولو استقام القوس ما رما

كنت فى محاضرة علم نفس نمو وهى ماده ادرسها فى الدبلومه اللى بعملها

ورغم ان هذه الماده قتلتها دراسه ايام ما كنت لسه فى قسم علم النفس كلية الاداب

الا ان الدكتور اللى بيدهلنا بيتناولها بشكل مختلف

المهم القى على مسامعى المحاضر هذا البيت او القول المئثور

واكأنه يجاوب على اسئله كثيره تدور فى رئسى تحرق ذهنى بلا جواب

واهم هذه الاسئله عن العلاقات الانسانيه التى هى تخصصى

فدئما ما يشوبها ما يعكرها حتى لو رفض الطرفين الاعتراف بذلك

فكم سمعت صديق يتحدث عن صديقه ويذكر لى كل صفاته الجيده والى اى مدى يحبه؟

ثم تجد كلمة"لكن" تظهر فى الحديث ويتبعها ما يسوءه من صديقه

وكم سمعت حبيب يتحدث عن حبيبه وتتخلل كلمة "انما"لسرده لما يشعر به

ويتبعها ما يتمنا ان يكون موجود ولكنه لا يجده

فليس هناك ابدا ما يدعى التناغم الكامل او الانسجام التام

الذى لا يتبعه اى كلمات "لكن" او " بس" او "انما" تلك التى ياتى بعدها ما يؤرق ما قبلها

وان اردة تعميم هذه الفكره على كل شئ يمر بك ففعل

ستجد ان ذلك مناسب جدا

فلا يمكن ان يسترخى الانسان بشكل تام دون ان يؤرقه شئ ما مهما كان بسيط

فالانسان دئما قلوق

كأنه يبحث بشئ من الشغف عن اى شئ ليشغل باله به

واذا كان هذا هو الطبيعى

فصدق من قال

ان النقص فى الوجود عين كماله...ولو استقام القوس ما رما

بحب الشتا والبرد والمطره والدفا

اولا انا بحب الشتا مووووووووووووووووووت

وكله كوم والمطره كوم تانى عندى

بحس لما بتنزل كأنها لما بتغسل الشجر و الشوارع

انها كمان بتغسل القلوب

ونسمة الهوى اللى بتيجى بعد المطره

بحس بيها كانها وليد جديد بيخرج للدنيا

وبحب فى الشتا البرد

وكمان الدفى لما بتكلفت بالبطنيه وادفس نفسى فى حضن امى وانام زاى العيله الصغيره

اهلا بك ايها الشتاااااااااااااااااااااء

بحبك موووووووووووووووت

ودى قصيدة الرائع على سلامه اللى كتبها فى الدستور النهارده

..بحب البرد

..ويا سلام

..لو حد هرب م الدوشه

..وراح وجابلى ورد

وأموت م الفرحه والدهشه

..

لو كتبت قصيده

وقولتلى حلوه

..قولها تانى

اتنطط زى العيال الصغيره

..

..وأقولك احلف

..والله العظيم

..بتتكلم بجد

..يمكن علشان ايام الفرح قليله

..سهل تتعد

..عارف

.. رغم ان المخازن

.. كل يوم بتتحرق

ومفيش حساب ولا جرد

..

ورغم وجود السيرك

.. والاراجوز

والتلات ورقات

وجوز وفرد

عمرى ما اتمنيت أكون امير

..

أو ولى عهد

...لكنى بحلم بوطن مفيهوش ولا حاره سد

وطن بيفرح بحاجه

غير وصول الاهلى لليابان

...

وحزنه انبل

...م الدموع البلاستيك

..وعمليات التجميل

.. والشفط والشد

..عارف

..رغم انها

.. بتقع

بتغرق

... بتتنيل بستين نيله

لكن جميله

.. عمرها ما ها تنهد

..عشان كده

..انا لسه بحب حاجه

.. ولسه فى قلبى حد

رحلة الهروب ..لألأ مش كده..رحلة العوده اليوميه

طبعا انا لاادعى انى لم اسمع عن اللى بينطوا السور بتاع المدارس
لكن لكونى بنت مش شوفتها بعينى بشكل مباشر
مع انى بسمع دلوقتى ان مدارس البنات كمان بقى فيها طالبات بتنط من فوق السور
لكن ما علينا
:)

الجديد بقى فى حدوتة النط دى

انى وانا فى المدرسه اللى بشتغل فيها

شوفت عيال بتنط السور بس المره دى مش من جوه لبره

لأ فى تطور بقى
من بره لجوه

بصراحه اول وهله حسيت ان العيال فقدوا الاتجهات مثلا ولا حاجه
واللى ذاد من دهشتى ان الزاى اللى لبسينه العيال مش بتاع المدرسه بتعتنا
قولت فبالى معقول العيال دى منحبهم فى المدرسه بينطوا على المدارس التانيه!!!!!
من كتر الفضول اللى سيطر عليا سئلت واحد فيهم وهو قاعد على السور مستنى دوره فى النط من عليه
انا: انت يا ابنى ريحين فين؟
الواد:رجعين المدرسه
انا:مدرسة ايه يا بابا؟
الواد: مدرسة محمد نجيب يا ابله
قولى فى سرى يا نهارد دى المدرسه اللى بعد اللى جنبينا
قولتله: بس دى المدرسه اللى بعد اللى جبينا يا ابنى؟
الواد:اه يا ابله ما احنا بنط على سوركم وبعدين بنعدى حوش المدرسه الجنبيكم وبعد بنط السور اللى بين المدرسها بتحتنا والمدره اللى جنبيكم
قولت فى سرى ينهار ابوك نط؟
قولت: وليه الغلبه دى يا بابا ما تنط من الشارع على مدرستك على طول؟
الواد:مش ينفع لان الاداره قاعده على الباب
وخلص الحوار لان الواد كان عليه الدور فى رحلة العوده القائمه على نط الحواجز اقصد الاسوار
والصراحه انا مش بقى عندى حاجه اسئلها للواد

كان ممكن ابلغ على العيال دى

بس هما على الاقل رجعين المدرسه

كويس انهم رجعم

فيما بعد عرفت ان ده تقليد متبع بين الطلبه

بينظموا يومهم الدراسى على مزاجهم

وبشكل صحى

بمعنى انهم بياخدوا الحصه الاولى والتانيه فى مركز الشباب اللى ورا المدرستى

وبعدين الحصه التالته نط حواجز او اسوار

فى خط سير رحلة العوده الى مدرستهم

خير والله

بحب انا اللى يعرف يسلك نفسه

وبغض النظر عن قدرتهم الفائقه فى التسلق والياقه البدنيه اللى لو استغلنها

هنغلب فرق المتسلقون اللى فى فرنسا

وبغض النظر عن موهبتهم فى القدره على التصرف وحل المشكلات

وبغض النظر عن جرئتهم وانهم يتسلقوا اسوار ثلاث مدارس علشان يوصلوا لمدرستهم

بعد اليوم الرياضى اللى عملوه

ولو غضيت النظر عن كل ده مش هغض النظر عن ان ملعب المدرسه بتاعهم كبير لكن ديما فاضى ليه؟

علشان المدرسين بيكسلوا ينزلوا العيال حصة الالعاب وده بسبب اما

ان مش فى مدرس العاب اصلا او اما ان مدرس الالعاب مش فاضى وبيعمل شغل تانى؟

والمدير مش عايز زحمه فى المدرسه يمكن؟

اهو هو ده اللى كان واللى خلانى بجد احس انى محتاجه اكتبه!!!؟؟؟

4 نوفمبر

اممممممممم4 نوفمبر من كل عام

عيد الحب فى القطر المصرى

وما اعرف ليه اختاروا اليوم ده بذات

وصادف انى اتولد فى اليوم ده بذات

والنهارده بذات هتم 23 سنه بالكمال والتمام

وانا صغيره فضلت حبه كبيره جدا مش اعرف الاتفاق اللى بينى وبين عيد الحب

حتى ما كنت اعرف عيد ميلادى لحد تالته ابتدائى

كنت حفظاه بس بنساه

لان مش من عادة العيله يعنى الاتزام بالاحتفال بيه بشكل كبير هو وظروفه يعنى

انا فاكره اول يوم اتسئل فيه عن يوم ميلادى

كنت فى الباص بتاع المدرسه وانا راجعه البيت

وانتيمتى" سمر "بتقولى

وسام انتى عيد ميلادك امتى

وانا بفتح كتاب الانشطه بتاع تالته ابتدائى علشان اشوف الواجب اللى عليا النهارده

جوبتها بلا اهتمام 4 /11

تنحت شويه سمر وقالتى ده يبقى النهارده يا بنتى

والتناحه اتنقلت ليا بالتدريج

ينهار ده انا كتبت التاريخ النهارده فى الكراريس يجى ميت مره

ولا اخدت بالى

:)

استعجلت اروح البيت اوووووى علشان اقول لماما الاكتشاف الخارق

واول ما ماما فتحتلى الباب

انفجرت فيها

الحقى يا ماما مش النهارده عيد ميلادى

وكأن الست مش هى اللى ولدتنى واكيد حافظه اليوم يعنى

لقتها بتبتسملى كده يا عينى

وكانها بتقولى هو انتى هبله يا حبيبتى ولا حاجه

بس ماما ديما كانت بتقدر مشاعرى الطفوليه دى

ولحد دلوقتى يعنى

:)

المهم

ده كان اول مره اكتشف انى ليا عيد ميلاد

اكتشافى التانى بقى انه موافق عيد الحب ده جه متاخر

وبرضوا صحبتى اللى قالتلى

اصلى بصراحه كان الموضوع مش من اهتماماتى الكبرى يعنى

وطبعا برضوا اول ما عرفت جريت على ماما ابلغها الاكتشاف

واللى حصل فى المره الاولى حصل فى التانيه

:)

امممممممممممم

الاحتفال بيه بقى غالبا بيبقى يا اما تورته وعمتى الحبيه تيجى وكده

يا امى ماما تعملى كل الاكل اللى انا بحبه

وصحابى يقرفونى تليفونات وكده

ده غير انى لما دخلت الجامعه اكتشفت ان اليوم ده حيوى اوى عند الجامعين

الصراحه الجامعه كلها بيكسوها اللون الاحمر للورود

:)

اما انا فببقى محتاره هو انا ممكن اعمل ايه يعنى فى مثل هذا اليوم

امممممممممممممممممممممممم

بفضل افكر وافكر وافكر

لحد اليوم ما يضيع ومش اعمل فيه حاجه غير انى افكر

فى اللى راح واللى هيكون وفى السنه الجديده اللى هتنضاف لكشكول عمرى

اوووووووووووف يا هاى العمر شو بدى اعمل فيك

ربنا يقدرنى واقدر استثمرك باحسن شكل

وفى كلمه عايزه اقوله للسنه اللى فاتت

انا بجد كنت سعيده بيكى

وبجد بعتذر ليكى اوى لو انا فى يوم عشته مش بالشكل المطلوب

يا ايام سمحنى لو مش اديتك حقك

وقولت اهى ايام وبتعدى

يا سنه يا جديده هحب ايامك من قبل ما عشها

وهتمنى انى اكون الانسانه اللى تستحقك

وسام

كل سنه وانتى طيبه